Τηλεόραση
ΟΙ φωνές ήταν εκκωφαντικές. Η τυφλή μαγείρισσα έτρεξε τις σκάλες, σκόνταψε πάνω στο καλόγερο που κρατούσε τις ομπρέλες υπομονετικά χρόνια τώρα με ένα περίλυπο ύφος περιμένοντας την σύνταξη του, σκόνταψε στο τραπεζάκι του χολ και σε έναν πίνακα του felix που βρισκόταν ψηλά στον τοίχο. Έφτασε στο σαλόνι από όπου ερχόντουσαν οι φωνές όπου και βρήκε τον κύριο Γαλανό να χτυπά την τηλεόραση με την παντόφλα φωνάζοντας ότι χάλασε, σχεδόν ταυτόχρονα όμως μπήκε στο σαλόνι ο κουφός μπάτλερ με το ατσαλάκωτο κουστούμι και το ασόβαρο χαμόγελο. «Μα τι πάθατε κύριε;» φώναξαν και οι δύο και αμέσως αρπάχτηκαν ποιος ρώτησε πρώτος, μέχρι που τους έκοψε εκνευρισμένα ο κύριος Γαλανός. «Δεν βλέπετε; Δείχνει μαύρο και δεν ακούγεται τίποτα πλέον στην τηλεόραση!». Δεν ακούω, αλλά αυτό συνέβη και χθες και προχθές και άλλα σαράντα χρόνια είπε ο κουφός μπάτλερ και η τυφλή μαγείρισσα συμφώνησε ότι ούτε και εκείνη βλέπει ή έβλεπε τα τελευταία σαράντα χρόνια και σήκωσαν τους ώμους τους αδιάφορα, περίπου στο ύψος τω...