Ιστορίες από το μπαούλο...

 Στο σπίτι των Γαλανών από χθες γύριζε μια μύγα ενοχλητική, με θόρυβο και αυθάδεια. Γυρνούσε μέσα στα δωμάτια λες και τα είχε νοικιάσει, έκανε κάθετες πάνω από τα κατσαρόλια της τυφλής μαγείρισσας, γύρναγε σαν τρελή γύρω από τον κουφό μπάτλερ και άλλα, αλλά κανείς δεν ήθελε να την βγάλει στο κρύο ώσπου την ώρα που ο κούκος βάρεσε τέσσερις με το τσόκαρο του, εκεί γύρω δηλαδή στο απογευματινό τσάι ακούστηκε ένα μπλουμ και λίγο αργότερο ο κ. Γαλανός άρχισε να βήχει βγάζοντας ενδόμυχα ήχους μύγας και φτερών. Σίγουρα όλοι περιέγραψαν το μηγα-μήσω που έφτυσε μέσα απ' τα δόντια του, αν και κανείς δεν μπορούσε να εξηγήσει τι ήταν αυτό που τον έκανε να πει τόσο βαριά κουβέντα. Σχεδόν ασήκωτη, από όλες τις απόψεις, αλλά κι όσους δοκίμασαν. Έκτοτε πίσω από κάθε φωνήεν του ακολουθούσε κι ένα βζιίιιν. Αδιευκρίνιστο, εντελώς μυστηριώδες.  Μαύρο, θα έλεγα.

  Ήταν απόγευμα, πιθανόν πέντε αν πιστέψουμε το ψεύτη κούκο στο σπίτι των Γαλανών, όταν η τυφλή μαγείρισσα βγήκε από την κουζίνα με την πηρούνα στο ένα χέρι και το καπάκι από την κατσαρόλα στο άλλο, σαν νέος Σπάρτακος φωνάζοντας σε όλους ότι η γαλοπούλα το έσκασε, καθότι φρέσκια ζωντανή και γλου όπως την έφερε ο αετομάτης μπάτλερ που δεν ακούει ούτε κανόνι, καθότι πιο φθηνή κατά τα παζάρια με το ζωέμπορα στην πόλη· όλοι βγήκαν από τα δωμάτια, με έκπληξη και με ό,τι φορούσαν, άλλος με το παλτό, άλλος με την στολή ζογκλέρ, άλλος με την στολή του ακροβάτη που μπαίνει στο κανόνι, όλοι, εκτός από τον κύριο Γαλανό που ήταν κουστουμαρισμένος με ένα παπιγιόν ξύλινο, μαύρο κουστούμι και ψηλό καπέλο, κρατώντας μια φαγκότα που έκανε εξάσκηση στο δωμάτιο μουσικής (κουραφέξαλα ένα απλό δωμάτιο ήταν). Το θέμα είναι ότι δίχως δισταγμό καθησύχασε τα πλήθη του σπιτιού με την απλή αυτή δήλωση: "Σταματήστε, είναι μαζί μου και κάνουμε πρόβα, σε κάποια γαλλικά τραγούδια. Θα ξεκινήσουμ...

 Ο κύριος Γαλανός πάνω στην σκάλα προσπαθούσε να βάλει την σημαία όταν άνοιξε την πόρτα η τυφλή μαγείρισσα με την μαρμίτα στα χέρια προκαλώντας ένα εκωφαντικό ήχο καθώς έπεφτε ο κύριος Γαλανός στα πόδια του κουτσού οδηγού (που κρατούσε την σκάλα) , κι αν ακόμη υποθέσουμε ότι είδε ο κουφός μπάτλερ την πτώση έκανε ότι δεν άκουσε τίποτα (με αρκετή αληθοφάνεια όπως είπε αργότερα) έτσι ώστε να αποφύγει τις αγριοφωνάρες που ακολούθησαν μαζί με μια μαρμίτα που εκτοξεύτηκε στο υπερπέραν, Σελήνη, Κρόνος, πλάι του Σογιούζ κλπ κλπ, και μια βεβαίως συνεπής ακολουθία ενός ΟΧΙ συνδεδεμένο με κοσμητικά επίθετα άκοσμου χαρακτήρα που πλανήθηκε στον χώρο..

ΟΙ φωνές ήταν εκκωφαντικές. Η τυφλή μαγείρισσα έτρεξε τις σκάλες, σκόνταψε πάνω στο καλόγερο που κρατούσε τις ομπρέλες υπομονετικά χρόνια τώρα με ένα περίλυπο ύφος περιμένοντας την σύνταξη του, σκόνταψε στο τραπεζάκι του χολ και σε έναν πίνακα του felix που βρισκόταν ψηλά στον τοίχο. Έφτασε στο σαλόνι από όπου ερχόντουσαν οι φωνές όπου και βρήκε τον κύριο Γαλανό να χτυπά την τηλεόραση με την παντόφλα φωνάζοντας ότι χάλασε, σχεδόν ταυτόχρονα όμως μπήκε στο σαλόνι ο κουφός μπάτλερ με το ατσαλάκωτο κουστούμι και το ασόβαρο χαμόγελο. «Μα τι πάθατε κύριε;» φώναξαν και οι δύο και αμέσως αρπάχτηκαν ποιος ρώτησε πρώτος, μέχρι που τους έκοψε εκνευρισμένα ο κύριος Γαλανός. «Δεν βλέπετε; Δείχνει μαύρο και δεν ακούγεται τίποτα πλέον στην τηλεόραση!». Δεν ακούω, αλλά αυτό συνέβη και χθες και προχθές και άλλα σαράντα χρόνια είπε ο κουφός μπάτλερ και η τυφλή μαγείρισσα συμφώνησε ότι ούτε και εκείνη βλέπει ή έβλεπε τα τελευταία σαράντα χρόνια και σήκωσαν τους ώμους τους αδιάφορα, περίπου στο ύψος τω...

Η φασαρία από την κουζίνα έκανε τον κύριο Γαλανό να πεταχτεί από το κρεβάτι του με μάτια μακρουλά από την νύστα και τα μαλλιά του να πετάνε σαν χορτάρι. Τσακίστηκε στις σκάλες, έσπρωξε τον κουφό μπάτλερ που πήγαινε για νερού του μέσα στην νύχτα, βρήκε τον κουτσό οδηγό στην πολυθρόνα του σαλονιού να βιδώνει το πόδι του και όλοι μαζί μπήκαν στην κουζίνα εξαγριωμένοι, ανήσυχοι αλλά και με ένα φόβο μην έπαθε κάτι η τυφλή μαγείρισσα. Εκείνη τους άκουσε όλους δίπλα της, ρώτησε αν τους ενόχλησε και υποσχέθηκε ότι θα χαμηλώσει την φωνή του walkman της. Ο μπάτλερ εκνευρισμένα την είπε τυφλή, ο κύριος Γαλανός κουφή που δεν μπορεί να ακούσει μουσική σιγανά και ο κουτσός οδηγός την ενημέρωσε ότι δεν δυνάμωσε τον ήχο του walkman αλλά το μπλέντερ. Εκείνη εκνευρίστηκε με τις παρατηρήσεις και μόλις φύγανε,  δυνάμωσε κι άλλο την φωνή βάζοντας πρώτα πιο βαθιά  το walkman μέσα στο μπλέντερ. Ο κύριος Γαλανός μακάρισε τον κουφό μπάτλερ για την κουφαμάρα του και ανέβηκε στο δωμάτιο του να...

Ο κύριος Γαλανός είχε καιρό να βγει από το σπίτι του, κι αυτό σίγουρα αποτελεί είδηση. Περνούσε όλη την ημέρα μέσα στο σπίτι, τρώγοντας τα ανάλατα φαγητά της τυφλής μαγείρισσας (της είχε τελειώσει το αλάτι αλλά δεν εκείνη δεν το είχε δει) και ξημερωνόταν ακούγοντας ιστορίες από τον κουτσό οδηγό τότε που ήταν οδηγός σε πετρελαιοφόρο στην Μέση Ανατολή όπου έκλεινε την αφήγηση με τα ίδια πάντα λόγια. «Ε, ξημέρωσε και φύγαμε».  Ο κουφός μπάτλερ στεναχωρημένα  κοιτούσε τον κύριο Γαλανό και για να μην τον βλέπει συνέχεια σε αυτήν την κατάσταση, διοργάνωνε events για να τον διασκεδάσει, όπως να φέρνει ψάρια αντί για κρέας από την αγορά περιμένοντας τα γαμωσταυρίδια της μαγείρισσας, άθλημα στο οποίο ήταν ανέκαθεν εξαίρετη επαγγελματίας. Ανεπιτυχώς όμως γιατί ο κύριος Γαλανό  τα είχε βαρεθεί όλα!. Τίποτα μα τίποτα δεν μπορούσε να βγάλει από το πρόσωπο του εκείνη την θλιμμένη έκφραση.  Σε κάποια φάση συναισθηματισμού, ρώτησε απεγνωσμένα την μαγείρισσα τι θα μπορούσε ν...

Τίποτα δεν ήταν ήσυχο στην έπαυλη των Γαλανών, ακόμη κι αν ο κύριος Γαλανός προσπαθούσε να βρει ένα δημοκρατικό τρόπο να επιλέξουν τα μέλη της οικίας τον καλύτερο "απεντομώσεις-απολυμάνσεις" για να τακτοποιήσει το έντονο πρόβλημα των ποντικιών της βίλας των Γαλανών. Η τυφλή μαγείρισσα αντιδρούσε γιατί δεν έβρισκε κάποιο λόγο να διώξουν τα ποντίκια- που εξάλλου ποτέ της δεν τα είχε δει, ο κουφός μπάτλερ όμως ορκιζόταν ότι τα είχε δει να μπαίνουν στην κουζίνα, γεγονός που διέψευδε ο κουτσός οδηγός καθότι ισχυριζόταν ότι τα είδε να τρέχουν στις σκάλες· παρόλα αυτά ο κύριος Γαλανός τους επισήμανε ότι το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν ποντίκια και όχι που βρίσκονται, οπότε το αμέσως επόμενο πρόβλημα  είναι να επιλέξουμε τον κατάλληλο για να τα εξολοθρεύσει. Και έτσι έγινε, αλλά για να βρεθεί ο κατάλληλος εξέτασαν τις προσφορές, έκαναν παζάρια ώσπου στο τέλος επιλέξανε τον πιο φθηνό με το πιο αξιόπιστο παρουσιαστικό, που όμως δεν είχε τα εργαλεία για να φέρει εις πέραν την αποστολή...